Ég held að þetta gæti orðið mjög áhugaverð mynd.

Hún var góð, svo góð að ég brann til kaldra kola…

Það er kominn tími á eitthvað hresst lag á föstudegi. Í tilefni að tónleikum Paul Simon í vikunni, þar sem hann fór víst á kostum, þá ætla ég að koma með eitt lag sem hann spilaði víst ekki í höllinni um daginn. Þetta er eina fræga lagið sem ég man eftir sem fjallar um ljósmyndun, allavega er þetta besta lagið. Það á vel við að skella því hérna inn á þessum fallega degi.

Paul Simon - Kodachrome (.mp3 / 3.2mb)

Látum textann fylgja með svona til gamans….

(Lesa meira)

Árni, Auður, Ég og Jóhanna hress á tónleikunum í síðustu viku. Torfason tók myndina eins og fólk hefur vonandi áttað sig á. Aðeins stærri útgáfa má finna smellt er á myndina.

Ég er búinn að sitja núna í tvo daga og horfa á Photoshopið vinna í takt við skipanir mína. Ég hef semsagt verið að vinna ansi stórar myndir undanfarið og tölvan mín er ekki alveg í stakk búin undir slíka vinnu. Þess vegna hefur myndvinnsla, sem undir venjulegum kringumstæðum tæki sirka 20 mínútur, verið að taka um einn og hálfan tíma. Ég var að klára þessa vinnu núna eftir að hafa eytt öllum gærdeginum og meira og minna öllum deginum í dag í vinnslu.

Ég er semsagt að vinna myndir fyrir sýningu sem ég mun opna á Eyrarbakka, nánar tiltekið á Gallerý Gónhól um miðjan júlí. Þar mun ég sýna og selja loksins Central Park myndirnar mínar og hefur síðasta vika farið í að ákveða hvaða myndir skal sýna og hvernig skal matreiða þetta allt saman.

Sýningin mun líklegasta fara í loftið helgina 19-20 júlí en síðan verður formleg opnun annaðhvort föstudagskvöldið 25. júlí eða laugardagskvöldið 26. júlí. Svo verður hún opin næstu tvær helgar eftir þann tíma. Hafið engar áhyggjur, ég mun spama ykkur öll yfir í aðra vídd út af þessu öllu saman. Staðurinn er frekar stór og getur tekið við mikið af fólki og þess vegna verður ÖLLUM boðið á opnunina, sama hversu vel eða illa fólk þekkir mig.

Ég hefði mjög gaman að því að sjá Spánverja vinna Evrópumeistaratitilinn í gærkvöldi. Ég hef lengi haft gaman af Spáni en þeir hafa hingað til aldrei klikkað á því að drulla í buxurnar þegar mest á reynir. Í þessari keppni aftur á móti sýndu þeir loksins styrk og rúlluðu þessu móti upp ef svo má að orði komast.

Eftir fyrstu umferðina leist mér mjög vel á Holland, Spán og Þýskaland. Þeir voru að spila skemmtilegan bolta og fara nokkuð létt í gegnum sína andstæðinga. Sá listi breytist aðeins í annarri umferð þegar Þýska vélin fór að hiksta, Spánverjar mörðu Svía á lokamínútunum á meðan Hollendingar héldu áfram að spila eins og sannir meistarar. Portúgalar komu aðeins inn í myndina en samt ekki því ég var alveg 100% viss að þeir myndu springa frekar snemma, fullt lið af grasbítandi rollum. Eftir þriðju umferð þá fannst manni það nokkuð ljóst að Hollendingar myndu sigla í úrslit en samt var alltaf smá vafi í manni því þeir hafa sýnt það og sannað undanfarin ár að pressan er ekki þeirra vinur. Rússar komu inn á radarinn með skemmtilegri knattspyrnu og Spánverjar héldu áfram að ná sínum skyldusigrum að manni fannst þar sem þeir voru í mun léttari riðli en Hollendingar sem dæmi.

Þjóðverjar komu aftur til leiks á móti Portúgal í 8 liða úrslitum og Rússar sýndu gegn Hollendingum að þeim var full alvara í keppninni. Tyrkir komu á óvart og Spánverjar börðustu í gegnum Ítali sem var afskaplega ánægjulegt. Í undanúrslitum voru Þjóðverjar stálheppnir að komast áfram eftir að hafa spilað ömurlega gegn Tyrkjum en samt unnið 3-2. Það reyndi sýndi vel hversu öflugir þeir eru í raun og veru en samt var það alveg ljóst að svona spilamennska sem myndi klárlega ekki duga í úrslitum.  Spánverjar tóku Rússa og gjörsamlega pökkuðu þeim saman. Það var eitthvað við leik spænska liðsins sem fékk mann til að trúa því að þetta væri líklegast þeirra ár. Þjóðverjar voru engan veginn að spila af sama styrk.

Það var svo raunin, Spánn bara valtaði yfir Þjóðverja í úrslitum og niðurstaðan, 1-0, gaf alls ekki rétta mynd af því hvernig leikurinn spilaðist. Torres réttilega maður leiksins, Xavi maður mótsins, Villa markahæstur og menn eins og Fabregas með frábæra innkomu. Allt frekar ungir strákar og því ætti framtíðin að vera björt á Spáni. Ég hef mörg ár haldið því fram að Torres sé frábær leikmaður og muni verða einn sá besti (löngu áður en hann fór til Liverpool). Daginn sem Liverpool keypti hann sagði ég að þau kaup myndu gera mér erfitt fyrir að hata Liverpool. Það hefur reyndar ekki komið á daginn þar sem ég hata liðið alveg jafn mikið í dag og ég gerði áður en hinsvegar hefur hatur mitt aldrei beinst að Torres. Ég hef alltaf og mun alltaf hrífast af þessum strák, hann er ótrúlega góður leikmaður og hann mun sanna sig sem besti framherjinn í sögu Liverpool, bíðið bara og sjáið. Fagnið þarf hann hinsvegar að hugsa upp á nýtt, hann er með næstum því jafn asnalegt “fagn” og Carlos Tevez, Alan Shearer og Eiður Smári.

Þetta EM var annars bara helvíti skemmtilegt. Ég hef aldrei haldið með liði í Evrópu þar sem ég er stuðningsmaður Argentínu í fyrsta lagi og Brasilíu í öðru lagi (ef Argentína er dottið út á undan, sem hefur oft verið raunin á síðustu stórmótum). Spánn aftur á móti sönnuðu það fyrir mér í þessari keppni að það er auðvelt að halda með þeim. Við sjáum til í næstu keppni hvort ég verð eins æstur fyrir hönd Spánverja eins og ég var í þessari keppni.

Fyrir þá sem ekki vita þá fer ég aftur af landi brott þann 12. ágúst. Reyndar verður för minni ekki heitið strax aftur til New York heldur erum við Jóhanna að fara til Peking í þeim tilgangi að horfa á Ólympíuleikana. Það er allt klárt, miðar, flug og hótel en þetta er eitthvað sem er búið að vinna að í tæpt ár.

Við fljúgum til London þann 12. ágúst, daginn eftir förum við svo til Peking í gegnum Amsterdam. Við munum fara sömu leið til baka og er áætluð lending á Íslandi seint þann 31.ágúst. 1. september klukkan 17:00 á ég síðan flug til NY en ég mun byrja í skólanum daginn eftir. Ég er strax farinn að kvíða fyrir þeim degi.

Það tóku kannski einhverjir eftir því í morgun að forsíðumynd Morgunblaðsins var kredituð Vincent Laforet. Þar er á ferðinni einn mikilvægasti ljósmyndari heimsins í dag og klárlega eitt stærsta nafnið sem ég hef séð kreditað fyrir mynd í Mogganum. Vincent hefur unnið til Pulitzer verðlauna ásamt því að hljóta viðurkenningar frá “PDN Annual”, “The World Press Photo”og “The Pictures of the Year” og ég veit ekki hvað og hvað. Mjög merkilegur gaur því hann er aðeins 35 ára og hefur nú þegar náð árangri sem aðeins eldgamlir ljósmyndarar geta kannski státað sig af.

Mæli með því að fólk sem hefur áhuga á ljósmyndun tékki á heimasíðu hans, nýju viðtali við Canon Digital Learning Center sem og gamla grein við Rob Galbraith. Það hafa eflaust margir séð myndir eftir hann án þess að hafa áttað sig á því.

© Vincent Laforet

Þetta lag ER SVO GOTT! Ég er búinn að hlusta á “At Mount Zoomer” í nokkrar vikur núna og ég er mjög sáttur. Það er ekkert grín að ælta að fylgja plötu eftir eins og “Apologies To The Queen Mary en Wolf Parade gerir það bara andskoti vel og það gerir mig hamingjusaman. Ég vona svo sannarlega að ég nái þeim live í NY í vetur.

Tók þessa í gærkvöldi, er enn að pæla í því hvað var eiginlega að vappa þarna um á Valsvellinum.